Obudowy

Niewielu ludziom interesującym się ogólno pojętą tematyką hardware'ową trzeba tłumaczyć jak bardzo ważnym składnikiem porządnego komputera jest zasilacz. Podczas gdy w zwykłych, seryjnych, sklepowych zestawach ciągle jeszcze instaluje się urządzenia o mocy rzadko przekraczającej 350W, to w maszynach pasjonatów coraz częściej goszczą modele mające po 400, 500, a nawet 600W.

Każdy wie, jak ważnym elementem komputera jest chłodzenie procesora. Powszechnie znanym faktem jest, że to od jego wydajności zależy stabilność naszej platformy i żywotność CPU. Nie będę też pisał, że te ostatnie wraz z rozwojem technologii, zwiększaniem zegara i zmniejszaniem technologii produkcji, zaczęły wydzielać coraz więcej ciepła. Wszystko to, są banały znane każdemu trochę bardziej wprawionemu użytkownikowi.

Wraz z wzrostem wydajności naszych pecetów, rośnie także (co już się stało dla nas oczywiste) wydzielane przez nie ciepło, a co za tym idzie hałas. Procesory Intel Pentium III produkowały zaledwie 30 Wat ciepła, natomiast najnowsze jednostki tej firmy, Pentium IV (Prescott) aż 115 Wat! Trochę lepiej na tym polu prezentuje się firma AMD, której najszybsza obecnie jednostka o taktowaniu 2,4 GHz wydziela prawie 20% mniej ciepła.

Zasilacz komputerowy jest teoretycznie jednym z mniej skomplikowanych podzespołów naszego komputera. Zazwyczaj składa się tylko z przetwornicy, zamieniającej napięcie sieciowe, na napięcie wykorzystywane przez komputer, stabilizatorów i filtrów wygładzających. Musi dostarczyć do płyty głównej napięcia +12; -12; +5; -5 i +3,3 Volt, które powinny być idealne przy znamionowym obciążeniu. Czemu tak jednak nie jest ? Zachowanie równowagi pomiędzy napięciami nie jest sprawą prostą, gdyż zmiana napięcia na którymkolwiek z obwodów ma wpływ na pozostałe wartości.